درود
ديشب بچه داييم كه 2 ماهشه را بغل كرده بودم همين جور كه تو بغلم بود پيش خودم فكر ميكردم...
واقعاً چرا وقتی
که آدما کوچیکتر و کوتاهترند به خدا و آسمون نزدیکترند اما هر چی که بزرگتر و
بلندتر میشن ازش دور و دورتر میشن ؟؟!

به خودم فكر كردم به اينكه چرا من هميشه دوست خدا نميمونم؟
منكه ميدونم بهشت و جهنمي هست.....منكه ميدونم خدايي هست...منكه ميدونم بدون خدا هيچم...
اگه با عقل خودمون بسنجيم ميفهميم كه از خدا دور شدن هزار دليل داره...
يكي از دلايلش بي توجهي ما نسبت به نمازه کسی که خدا رو قبول داره ، نماز رو قبول داره ، اما بهش میگی نماز بخون میگه: الان حسش نیست .یا مثلا بهش میگی پاشو نمازت رو بخون ؛ میگه بابا همین الان اذان گفتن هنوز کلی وقت هست ، بی خیاله .این باعث سست شدن ریسمان ما با خدا میشه .
مثلاً خود من بعضي وقتا پيش اومده فيلم كه شروع ميشه فيلم را اولويت ميدم به نماز اول وقت...
يكي از دليل ديگه انجام كارهاي حرامه!
صد تا كار حرام داريم ولي يك ساده شو مثال ميزنم:
مثلاً اين روزا تا بهمون ميگن اين موسيقيا چيه گوش ميدي برميگرديم بهش ميگيم:برو جانماز آب نكش...
ولي توجه نداريم كه ما موسیقی لهوی داریم. ممکن است موسیقی ـ به اصطلاح فقهی اش ـ موسیقی لهوی باشه لهو یعنی، غفلت یعنی، دور شدن از ذکر خدا، دور شدن از معنویت دور شدن از واقعیّت های زندگی، دور شدن از کار و تلاش و فرو غلتیدن در ابتذال و بی بندوباری...
دلیل دیگه میتونه درک نکردن ما باشه : اینکه ما عظمت خدا رو درک نکردیم...
ما برای پدر مون خیلی احترام قائل هستیم ... اما اینو درک نکردیم که اگر ما پدری داریم اگر مادری داریم، اگر داریم سالم زندگی میکنیم ، اگر درک کرده باشیم خداست که همه چیز رو به من داده و بدون هیچ دلیلی میتونه ازمون پس بگیره...
دلیل دیگه هم میتونه این باشه که امکان داره خدای نکرده زبونم لال خدا مارو ول کرده باشه .... روایت داریم خدا 40 حرمت برای بنده اش قرار داده هر گناه کبیره ای که میکنه یک حرمت یا یک پرده ی ستاریت از بین میره . وقتی این بنده دیگه پرده ای نداشت برای پشوندن گناهاش اون لحظه است که خدا ولش کرده . خدا گفته برو دیگه من باتو کاری ندارم . 100 سال هم بهت عمر میدم برو دنبال الواتی.خیلی بده .....خیلی بده اگر خدا با انسان قهر کنه...
خداوند میفرماید اگر بنده های من میدیدند که حتی لحظه ی گناه کردن چگونه من شوق برگشتشون رو دارم همه در جا جون میدادند و میمردند.
سعي كنيم اگه بدترین گناه رو مرتکب شدیم با خدا قهر نکنيم بلند شيم و بگيم خدایا غلط کردم نفهمیدم .باور کنين خدا می بخشه چون خودش گفته من رحمان رحیم هستم...
دوست نزدیکتر از من به من است
وین عجیبتر که من از وی دورم
چه کنم با که توان گفت که او در کنار من و من مهجورم...
متني كه بعداً اضافه شده:
من هيچ وقت دليل قاطع و محكمي پيدا نميكنم كه چرا از خدا دور ميشيم؟
فقط همين دلايل به ذهنم اومد و براتون نوشتم و از حرفا به هيچ وجه اعتقاد آخوندي ندارم و نخواهم داشت...خداییش خودتون کلاهتونا قاضی کنيد، فکر میکنین چند درصد از مردم ایران به آخوند
جماعت علاقه دارن؟ یا فکر میکنن که در کل آدمای خوبی هستن؟